มาอัพบล๊อคล่ะ ฮุๆ
ตอนนี้เราเปิดเทอมแล้ววว
จะดีใจก็ดีใจอยู่หรอก เพราะได้เจอกับเพื่อนๆ และปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายแล้วด้วย
แต่พอคิดว่าตัวเองอยู่ม.6แล้ว รู้สึกกดดันตัวเองอยู่บ้างนิดนึง
เพราะคิดว่าต้องอ่านหนังสือ เรียนพิเศษบลาๆๆ
และเพื่อนสนิททั้งที่อยู่ห้องเดียวกันและต่างห้องต่างมุ่งมั่นเป็นที่สุด
ทั้งๆ ที่อยากแรด เอ้ย อยากเล่น อยากไร้สาระให้เต็มที่บ้างอะไรบ้าง
คือนิสัยส่วนตัวไม่ชอบติดตามพวกข่าวแอดมิดชั่นเท่าไหร่ เพราะขี้เกียจ
แต่ต่อจากนี้คงไม่ได้แล้วล่ะ
อันที่จริงเราไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่นะ พูดง่ายๆ ว่าแทบจะไม่คิดเลย
คือเราคิดว่า เรียนที่ไหนก็เหมือนกันแหละ เพราะทุกมหาลัยก็มีคุณภาพเท่ากัน
ที่แตกต่างกันคือ 'สังคม' มากกว่า
(สำหรับเรามหาลัยอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ ม.เอกชนอ่ะ ค่าเทอมแพง เราไม่มีตังค์)
แต่เราก็มีมหาลัยที่อยากเรียนนะ ฮุๆ
ส่วนตัวแล้วเราอยากไปเรียนมหาลัยต่างจังหวัดมากกกกกกกกก+
เพราะคิดว่ามันไม่วุ่นวายและไม่หวือหวาจนเกินไป อย่าง ม.ศิลปากร หรือ ม.แม่ฟ้าหลวงเงี้ย
บรรยากาศดี อยากไปมากกก
แต่หม่ามี้ไม่อยากให้ไป เพราะต้องไปอยู่หอ ไกลหูไกลตาเกินไป
เราคิดว่าเราคงไม่ได้ไปเป็นแน่แท้ เลยเลือกที่จะตัดใจซะ ทั้งที่อยากไปมากก
ตอนนี้เลยเล็งม.ธรรมศาสตร์ไว้เป็นอันดับต้น เพราะบ้านพี่สาวอยู่แถวนั้นพอดี สะดวกดี (รังสิตน่ะ)

เราคิดไว้ว่า เราจะเรียนศิลปศาสตร์ ภาควิชาภาษาอังกฤษอ่ะ
เพราะเราไปด้านภาษา และคิดว่าน่าจะเวิร์กสุด
แต่ก็นะ เป็นคณะยอดฮิตอีกคณะและหินสุดๆ
เราไม่อยากจะแข่งกับใคร เลยคิดว่า
"ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร"
ไม่อยากเครียดกับมัน
เราแค่คิดว่า "ทำให้สุดความสามารถก็พอแล้ว"
ผลจะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับมัน เพราะมันเป็นสิ่งที่เราทำ .
เลยไม่ได้ตั้งความหวังกับมหาลัยไหนเลย (ถึงแม้จะอยากเข้าก็ตาม)
แต่พยายามกับมันอย่างสุดความสามารถ

สำหรับเราแล้ว การเอนท์ฯ มันไม่ใช่เรื่องแค่การสอบเข้ามหาลัย
แต่มันเป็นสิ่งที่ทำให้เราได้ก้าวข้ามผ่านมัน
และได้มีช่วงเวลาที่สำคัญ ได้นั่งติวกับเพื่อน นั่งกันปั่นงาน
ได้สุข ได้ทุกข์ และได้พยายาม


เมื่อมองย้อนกลับมา เราก็สามารถยิ้มและหัวเราะกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้
และได้ภูมิใจว่า ครั้งหนึ่งคนไร้สาระอย่างเราก็เคยพยายามกับเขาเหมือนกันนะ
(แม้ว่าจะติดหรือไม่ติดก็ตาม)

ถ้าเราเอนท์ไม่ติด เราคงเสียใจนิดหน่อย แต่คงไม่เป็นไร
เพราะชีวิตเราไม่ใช่ว่าเอนท์ไม่ติดและจะพังพินาศสักหน่อย
ชีวิตยังอีกยาวไกล จะมาวัดอะไรกับการแค่เอนท์ติดไม่ติด
แต่อย่างน้อยเราก็เคยผ่านระบบการศึกษา(_อกอะไรก็ไม่รู้)นี่มาครั้งนึง
ได้พยายามกับเพื่อน แค่นั้นก็พอใจล่ะ!

 

วันนี้อัพเรื่องตัวเองล้วนๆ ฮุๆ
ไปล่ะๆ
ทำงานต่อ งานเยอะมาก
ทั้งที่เพิ่งเปิดเทอมแท้ๆ

 


ปล. อาจจะเขียนวนไปวนมาก็อย่าไปคิดไรมากนะ เพราะ จขบ. ก็ยังงงเอง ฮา

 

 

xoxo ;3

Comment

Comment:

Tweet

^ อยากไปค่ะ แต่ยังไม่มีทุนทรัพย์ 555+
เพื่อนเราที่ไป บอกว่าตอนสอบเลข(ธรรมดาๆ)เอาเครื่องคิดเลขขึ้นมาจิ้มได้เลยอ่ะ sad smile

#4 By PENNE on 2010-06-11 17:52

มาเรียนนิวสิค่ะ ฝ่ายโฮกอ่ะ- -
เค้ามาเรียนต่อม.5
แบบว่าวิชาเคมี สอบตารางทาศ
ฟิสิก สอบการกระจายความร้อน- -
เลขสอบ เลขยกกำลังสอง
กร๊าก ก กก ก ก
ตอนเรียนม.4ที่ไทย ยากโคดๆ- -

#3 By Hari-Nezumi on 2010-06-10 17:04

โอ๊ว~สู้ๆนะคะพี่ทำได้อยู่แล้ง=w=b สังคมเรามันก็งี้แหละ<<< เห็นด้วยTTwTT

ไม่อยากนึกถึงตัวเองม.6เลยหง่ะorz

แล้วก็ก็ขอบคุณสำหรับคอมเม้นรูปออริกาพยาณีของหยกนะคะ>w<

แค่ตอนนี้ขึ้นม.4ใหม่ๆก็เริ่มเครียดแล้วอ่า..กลัวว่าตัวเองจะเอนท์ไม่ติด..

#2 By ดิจิโกะ on 2010-05-28 14:29

"สำหรับเราแล้ว การเอนท์ฯ มันไม่ใช่เรื่องแค่การสอบเข้ามหาลัย
แต่มันเป็นสิ่งที่ทำให้เราได้ก้าวข้ามผ่านมัน
และได้มีช่วงเวลาที่สำคัญ ได้นั่งติวกับเพื่อน นั่งกันปั่นงาน
ได้สุข ได้ทุกข์ และได้พยายาม"Hot!

ใช่เลย!! ~
ความทรงจำที่ดีที่สุด ของม.ปลาย
คือเราไปเรียนด้วยกัน เราผ่านมันมาด้วยกันนี่แหละ

#1 By Lin Hui on 2010-05-27 20:11